Dzikie dzieci - pozwólmy dzieciom na odrobinę swobody!

Może nieco generalizując, życie dzieci w dzisiejszych czasach jest nieco zbyt intensywne, wypełnione obowiązkami, kolejnymi zadaniami, oczekiwaniami a co za tym idzie również silną presją. Ilość obowiązków, szkoła, dodatkowe zajęcia pozalekcyjne często zajmują dzieciom wszystkie popołudnia w tygodniu. Problem wypalenia dzieci w wieku nastoletnim zaczyna być problemem masowym, w szczególności w dużych miastach (gdzie przykład idzie od pierwszego nauczyciela dziecka czyli rodzica). Pozwólmy dzieciom być naturalnymi i dzikimi! To nauka czasem cenniejsza niż kolejna lekcja tańca (lub czegoś innego). Zapewniam Was, że znalezienie czasu na przebywanie wśród przyrody da nam o wiele więcej niż wszystkie te zajęcia pozalekcyjne. 

Wolność jest niezbędna by dzieci mogły się nauczyć jak wygląda życie bez harmonogramu. 

Dawniej "harmonogram" dnia/roku/tygodnia był wyznaczany cyklem natury. Spać chodziliśmy jak było ciemno a wstawaliśmy budzeni promieniami słońca. Dziś dzieci żyją w ciągłym biegu i przekonaniu, że muszą być idealne – musza spełniać wciąż rosnące wymagania rodziców - na szczęście coraz częściej widzę że niektórzy rodzice się opamiętali i dają dzieciom czas na nudę i sami odwracają się od wiecznego biegu (nie wiedzieć za czym). Tzw. outdoor jest świetnym miejscem na naukę nowych rzeczy, a jeśli coś nam nie wychodzi np. wdrapanie się na drzewo to się próbuje po raz kolejny i tyle. Dzieci podobnie jak my - dorośli muszą mieć równowagę. Taką równowagę mogą znaleźć właśnie podczas aktywności na powietrzu np. spacery, trecking, wspinaczka, rower etc. Czasem wystarczy wziąć koc i po prostu posiedzieć na polanie i popatrzeć przed siebie - nie jest nowością z obszaru psychologii, że kolor zielony ma na nas bardzo pozytywny wpływ, na naszą psychikę czy samopoczucie. Częsty kontakt z naturą (jeśli mieszkamy w mieście) może nam w tym pomóc.

Dzieci potrzebują nudy i odpoczynku. Muszą umieć gospodarować swoim czasem i nauczyć się regenerować ciało i umysł. Dla jednego odpoczynkiem będzie leżenie na hamaku i patrzenie w niebo dla innego szybka jazda na rowerze. Dzieckiem jest się tylko chwilę – nie zabierajmy dzieciom czasu na zabawę wmuszając w nie kolejne zajęcia czy korepetycje – czas na naukę przyjdzie w odpowiednim momencie i zawsze znajdzie się na nią czas a czasu beztroskiego dzieciństwa które w naszej pamięci pozostawia cudowne wspomnienia nie da się nadrobić w dorosłym życiu. Wspomnienia to siła która nie raz pomaga w życiu dorosłym uporać się z wieloma problemami. Szczęśliwe dzieciństwo buduje mocną psychikę , pamiętajmy o tym.

Dzieci w każdym wieku ( w tym i duże dzieci czytaj dorośli) potrzebują kontaktu z dzika przyrodą.

Jak już wspominałam w artykule na temat szwedzkiego wychowania - nie ma lepszego miejsca do rozwoju sensorycznego niż łono natury Nie można też poznać przyrody w pełni studiując ją ze zdjęć i książek. Z przyrodą jest trochę jak z jedzeniem. Możemy najpiękniej w świecie opisać np. smak lodów truskawkowych ale ich prawdziwy smak poznamy dopiero po spróbowaniu. Niestety sporo dzieci, mieszkających w miastach ma ograniczony dostęp do kontaktu z przyrodą a parki miejskie nie zastąpią prawdziwego lasu. W tym rola nasza- rodziców żeby jak najczęściej zabierać dzieci na łono natury.

Dzieci muszą wiedzieć jak się żyje bez technologii.

Google maps, nawigacja, wikipedia - w internecie znajdziemy wszystko. Nawet rady jak być szczęśliwym. Gry, aplikacje czy głosowy asystent nie wspominając o telewizji. Ale czy to jest prawdziwe życie? Mamy kalendarze ale czy potrafimy z grubsza ogarnąć nasz kalendarz na najbliższy miesiąc bez pomocy urządzeń? Czy będziemy umieć korzystać z papierowej mapy albo wskazówek szlaków? Jak nam się będzie funkcjonowało jeśli na cały dzień zostawimy telefony w domu? Jak pokażemy dzieciom że czas bez technologii jest fajny docenią go! Może nie za pierwszym razem, ale za kolejnymi na pewno. Niech oglądają przyrodę bezpośrednio- własnymi oczami a nie przez pryzmat aparatów w swoich smartfonach – jak robi to większość współczesnych turystów.  Niech wrażenia i doznania będą stu procentowe i prawdziwe. 

Dzieci muszą się nauczyć szanować przyrodę i związane z nią prawa i obowiązki. 

Co wolno robić w lesie? Na ile ten teren jest wspólny? Jak segregować śmieci i dlaczego? Czym karmić zwierzęta aby im nie zaszkodzić? Jakie to drzewo czy kwiatek? te i wiele innych kwestii związanych ze środowiskiem to wiedza absolutnie podstawowa o ile chcemy zachować naszą planetę w dobrych warunkach. W pewnym sensie na wiele spraw nie mamy decydującego wpływu, urbanizacja poszła już tak daleko.., jednak chcąc wprowadzać zmiany globalne musimy myśleć lokalnie. Zacząć od podstaw. Chcąc zmieniać świat zacznij od siebie!

Świąt jest piękny – a świat to natura – nie technologią. Mamy ogromne szczęście że w naszym kraju dość jest cudownych, pięknych miejsc – mamy morze, góry, jeziora, lasy, bory – przyroda otacza nas z każdej strony– zatrzymajmy się i przyjrzyjmy, chłońmy ją, uczmy się ją chronić by starczyła nam na jak najdłużej. Jak najlepiej ją chronić? Edukując nowe pokolenia – przekazując naszą wiedzę, doświadczenie i miłość. Niestety natura sama sobie nie da rady – ekspansja człowieka poszła za daleko – zniszczyliśmy zbyt dużo by natura sama mogła się z tego podźwignąć. Nadzieja w naszych dzieciach i tym że wreszcie przestaniemy niszczyć a zaczniemy odbudowywać. Naprawdę nie trzeba daleko jechać by poczuć moc dzikiej przyrody. Następnym razem jak będziecie planować rodzinny weekend zrezygnujcie z wizyty w sali zabaw czy kinie, zapakujcie kanapki, picie i wybierzcie się na wycieczkę do pobliskiego lasu. Opowiadajcie dzieciom co widzicie, rośliny, zwierzęta. Wsłuchujcie się w szmery, śpiewy, szumy. Tłumaczcie, pokazujcie, zaciekawiajcie – zapewniamy was że dzieciom się spodoba. Możecie kombinować i wymyślać gry terenowe – w albumie z roślinami zaznaczać okazy które widzieliście, szukać tropów zwierząt – rozpoznawać ptaki po śpiewie – jest mnóstwo możliwości.